بعضيها براي آدم خيلي عزيزند. چنان عزيز كه نميخواهي حتي يك لحظه هم ناراحتشان ببيني. بعضيها وجودشان به آدم نيرو و انگيزه ميدهد كه زنده بماند و دوستشان داشته باشد. بعضيها چندان عزيزند كه لبخندشان برايت يك دنيا شادماني و سرور است.
دوست داشتن، هر چند كه ساده به نظر آيد و هر چند كه بتوان تحليلش كرد، اما حس دوست داشتن بسيار پيچيده است.نميتواني تفكيكش كني، نميتواني سادهاش كني به اجزايي كه فكر ميكني ميسازندش، نميتواني كنترلش كني. هر چه پس برانياش، باز ناگهان از جايي سر بر ميآورد و همه چيز را احاطه ميكند. تنها بايد آرام بماني و حسش كني. حسش كني تا ببيني كه زندگي و زنده بودن چهقدر ميتواند خوب و زيبا باشد.
دوستش دارم.
